Wie zijn wij

Daan Gosenshuis

Het vissen is mij met de paplepel ingegoten. Als klein jochie ging ik al met mijn vader mee vissen, en eigenlijk is dit tot op de dag van vandaag niet veranderd. Het begon met kleine vissen, voorn en karper hadden mijn voorkeur. Mijn vader, fervent vliegvisser, bracht mij het vliegvissen bij. In de zomervakanties werden de campings dus ook gekozen op het vliegviswater, wat het liefst tegen de camping aan moest liggen.

In mijn fanatisme voor het vissen sleepte ik mijn schoolvrienden mee, samen met hun won ik een prijsvraag van de beet. We mochten samen met mijn vader, die meeging als begeleider, een week naar een viskamp in Zweden. Hier leerden we Wim Russchen kennen, een fanatiek roofvisser. We hieldden contact en raakten bevriend, samen zijn we rusky.nl begonnen.

Na dit kamp, raakte ik steeds meer geintresseerd in roofvis. Ik had wel eens op snoek gevist samen met mijn vader en zijn vliegvisgroep, maar ik had nooit een snoek weten te vangen. Op 5 oktober 2003 ving ik mijn eerste snoek: 79 centimeter op een aasvis. Met mijn arm in het gips, kon ik met veel gestuntel mijn eerste snoek vangen.

Vanaf dit moment tot op heden gaat mijn voorkeur uit naar het vissen op roofvis. Vanaf juli 2005 tot aan nu gebeurd dit bijna wekelijks vanuit onze quicksilver 500sf. Heerlijk om een dag op het water te zitten. Het mooie aan het Nederlandse viswater is de grote variateit aan vismogelijkheden. Werpen of trollen op snoek, verticalen op snoekbaars, met kleine plugjes op de baars, of popperen op roofblei.

Het vissen op snoek blijf ik het mooist vinden, maar ik vind het ook prachtig een dag lekker varierend te vissen op de rivier. Niet alleen het vissen op zich is het mooie aan deze sport, ook de rust en natuur om je heen is een genot.

Wanneer we niet met de boot op stap zijn, vissen we in de polder met jerkbaits of de vliegenlat. Ook gaan we nog steeds minstens 1x per jaar naar het buitenland om te vissen op forel. Dit vaak samen met de vliegvisgroep Almelo waar mijn vader en ik lid van zijn.

We maken ook ons eigen kunstaas. Het maken van streamers deed mijn vader altijd al, maar sinds mijn passie voor de snoek zijn we ook jerkbaits gaan bouwen. Laten we het een hobby binnen een hobby noemen. Met onze jerkbaits zijn we jaarlijks te vinden op de fair for lure en fly.

Heeft u vragen over de verslagen, de website of iets anders dan kunt u mij bereiken op daan@rusky.nl

Martin Gosenshuis

Als vader zit ik in de comfortabele positie dat mijn zoon nog gekker van vissen is dan ik, hierdoor wordt er in ons gezin veel tijd vrijgemaakt voor het vissen. Al vanaf mijn prille jeugd ben ik verwoed visser, aangezien ik bijzonder slecht kan stil zitten heb ik mij 25 jaar geleden zelf het vliegvissen aangeleerd. Met dank o.a. aan Arie ‘t Hart die destijds slecht enige straten verderop woonde en mij adviseerde om niet verder aan te modderen maar mij aan te melden bij een club. Vanaf 1984 ben ik dan ook lid van de Almelose Vliegvisgroep, een gezellige club met een gemoedelijke sfeer. Aangezien het vissen op forel zich beperkte tot de grote vakanties, is het het vissen met streamers op snoek in de polder mijn grote passie geworden.

Op aandringen van Daan en na enige vistochtjes met Wim hebben we sinds een aantal jaar een eigen boot, en zijn we ons breder gaan richten op de roofvis, met snoek/baars en roofblei. Vooral de vele mogelijkheden vanuit de boot maakt het vissen weer totaal anders, zowel materiaal als techniek en vooral de grootte van de vis maken het zo bijzonder.

Een andere grote hobby van mij is houtsnijden, wat in combinatie met het bouwen van jerkbaits extra voldoening geeft. Samen met Daan ontwerp ik nieuwe modellen en experimenteren we net zo lang tot zowel ons oog als ook de actie ons verbaasd. We voelen ons dan ook zeer vereerd dat we al jaren door de SNB gevraagd worden om onze jerks te tonen op de beurs voor Lure&Fly.

Bij vragen kun je mij altijd mailen op martin@rusky.nl

Wim Russchen

Woonachtig in het mooie Drentse dorp Ruinen.

Vanaf mijn vijfde jaar ben ik al gegrepen door het roofvisvirus. En dat virus is steeds verder gegroeid door de jaren heen. Ik ben gepassioneerd van het kunstaasvissen. Alle roofvissen staan op mijn verlanglijstje, maar de snoek en snoekbaars heeft mijn voorkeur. Maar vissen op roofvis is meer dan het alleen vangen. Het is het filosoferen over het te gebruiken kunstaas en materiaal, de rust van de natuur, het ontsnappen van de dagelijkse drukte en beslommeringen en het geneuzel wat zich daarin voltrekt. Roofvissen is eenvoudig, geen gezeur, lekker ouwehoeren met je vismaten en vooral mooie foto’s maken van de omgeving.

Meestal trek ik er met mijn boot op uit, maar ook een dag in de polder kan mij erg bekoren. Het peuteren in die kleine slootjes kan tot verrassende resultaten leiden. Plaatsen, waar de sloten zo smal zijn dat je ervan uitgaat dat er toch geen vis kan zitten, maar toch uiteindelijk die ene snoek weet te vangen. De verrassing is gewoon geweldig en geeft een kick. Op welke manier? Het maakt mij niet uit als het maar vis op de kant brengt. Ik moet wel zeggen, het visuele aspect van een snoek die een plug grijpt vanuit de oppervlakte blijft geweldig.

De laatste jaren houd ik mij bezig met spinner en streamer bouwen. Ik moet zeggen, hier kan ik mijn creativiteit helemaal in kwijt. Vooral het streamerbouwen heeft mijn voorkeur, omdat dit stukje kunstaas een “dodelijke actie” heeft in het water. Je vist dit kunstaas net even anders en het kan je visdag goedmaken. Blijf onze site volgen. Wie weet steek je er nog iets van op!

Veel visplezier en geniet van elke visdag!
Wim Russchen (derus@rusky.nl)

Marthijn Visser

Mijn bouwjaar is 1989 en ik woon in Wieringerwerf.

Het vissen begon bij mij op vroege leeftijd. We hadden namelijk in mijn dorp een ijsbaantje waar de nodige vis zat. Dus elke keer uit school met vriendjes daar een hengeltje uitgooien. Een bamboestok met een broodje en je was klaar. Al snel kwam er toen een werpmolen om de hoek kijken. Met mijn maatje Swenn werden de nodige kanalen opgezocht. Op jacht naar de wat grotere vis. We waren de witvis een beetje zat, dus na een tijd lang op brasem te hebben gevist was de drang naar grotere vis nog groter.

Verhalen over grote vissen die andere vissen opaten deden ons hart sneller doen kloppen. Het Internet werd een beetje afgestruind en de term Roofvis was gevallen. Dit bleek een soort van verslaving. Elke keer als Swenn en ik afspraken was daar die kriebel, die drang, het gevoel om wat stoers aan de haak te (kunnen) slaan. Er werd een spinhengel gekocht, evenals een stalen onderlijntje. Klaar voor de strijd en bepakt met wat kunstaas en een hengeltje op de fiets gestapt. Altijd samen en altijd proberen om die rovers gek te maken met allerhande kunstaas. Het wierp bij mij vrij weinig vruchten af, Swenn ving redelijk tot goed en ik mocht meerdere malen een snoek aanschouwen. Voor mij bleef het een ongrijpbare vis, een soort van illusie. Waar lag het aan? Het aas? De manier van binnendraaien? Ik wist het niet. Toch bleef deze visserij mij trekken, ik moest en zou gewoon zo’n stoere groene rover zien te vangen. Desnoods alleen op de fiets! Dat plan zette ik door, de kriebel bleef en ik besloot om het enkele keren in mijn eentje te gaan proberen als mijn maatje niet kon. Op een dag was het zover! Ik had een prachtige knal oranje plug gekocht, die moesten ze namelijk zien, deze was niet te missen! Beugel open, inwerpen, beugel sluiten en binnendraaien maar. Wat is het toch doodeenvoudig dacht ik. Terwijl ik binnendraaide voelde ik een soort van tik. Ik had al een paar keer geworpen en toen ging het wel goed! Wat raar zeg! In ene begon mijn spoel te lopen en de 1 e snoek aan mijn rapala jointed was een feit. Wat is dit gaaf zeg dacht ik, ongelofelijk ik heb er gewoon 1 aan de haak! Ik had Swenn wel eens een kieuwgreep zien doen, eitje dus meende ik. Maar wat had die vis toch een tanden, ik schrok er van. Uiteindelijk toch de moed gevonden en ik gleed zo de kieuw in. Wat een lap vis zeg, een mooie 80iger die niet van de oranje plug af kon blijven. Dit smaakte naar meer! De eerstvolgende worp werd er gelijk weer 1 gevangen, mijn geluk kon niet op. De kriebel om door te gaan werd alsmaar groter en groter. Een tijdlang geen roofvis gezien, en dan zomaar in je eentje vang je er 2!

Sindsdien is het erg hard gegaan. De kriebel is nooit meer weggegaan en het vissen op roofvis is een passie geworden. Internet werd helemaal op ze kop gezet met het vinden van informatie. Er werd wat meer kunstaas aangeschaft en ik wist enkele snoeken te vangen. In hartje winter gingen Swenn en ik heel vaak met lichte hengeltjes op baars vissen. Swenn met een rood/wit gestreepte lange muts en ik met een knaloranje Jagermeister muts. Net Jut en Jul.

Al snel werden we zo genoemd door enkele collega vissers en deze kwamen we steeds vaker tegen. Ze hadden prachtige boten waar wij alleen maar van konden dromen. We hebben van deze mannen veel opgestoken en nog meer kennis opgedaan over het vissen op roofvis. Het duurde ook niet lang voordat ik mijn eerste boot aanschafte. Nu konden wij precies hetzelfde doen als die mannen. Heerlijk zitten in een bootje met de hengel.

Anno 2008 ben ik een boot verder en jaag ik menig roofvis de stuipen op het lijf met de quicksilver 450sf. Het is een slag groter en beter geschikt voor groot water dan mijn vorige bootje, die was namelijk 360cm lang met een erg laag vrijboord. Het vissen uit de boot heeft mijn voorkeur, je dekt namelijk enorm veel water af in een relatief korte tijd. Ook het vissen met de aasvis vind ik een prachtig gezicht. De dobber die met een noodgang de diepte in suist, het contact zoeken, het bonken aan de andere kant van de lijn. Het blijft gewoon een genot om te doen en te zien.

Heeft u vragen of opmerkingen over verslagen of over bepaalde vistechnieken? Stuur gerust een mailtje naar: marthijn@rusky.nl

Jesper Sanderink

Woonachtig in Borne. Ben geboren op 12 januari 1994, dus de jongste van het stel. Sinds een jaar of vier heb ik het echte ‘’roofvissen’’ te pakken. Net zoals de meeste vissers ben ik ook begonnen met een vaste stok, voorntjes vangen. Simpel, maar erg vermakelijk. Steeds meer ben ik me in het vissen gaan verdiepen, en al snel kwam ik thuis met een glimlach van oor tot oor. Ik had wat gekocht, een echte spinhengel. Hiermee moest ik veel vis gaan vangen dacht ik bij mezelf.. ik ving direct mijn eerste snoek, bij de eerste keer gericht op snoek vissen!

Na die eerste snoek is er een hele wereld voor mij opengegaan. Ik struinde op het internet, en verschillende site’s werden bezocht. Veel afgekeken naar technieken en aas. Veel bij geleerd en uiteraard ontzettend veel ervaring door het vele doen.

Zomaar uit het niets viel me iets herkenbaars op, vist die jongen nou echt in dezelfde beek? Wie is dat toch, die heb ik nog nooit gezien.. Hij woont in Hengelo? Dat is nog geen 15 minuten fietsen. Via de mail heb ik contact gezocht met die jongen. Ik leerde Daan kennen. Er werden al snel diverse msn gesprekken uitgevoerd en de eerste keer vissen stond vast in de agenda.

Nu, zo’n 3 jaar later zijn we goede vismaatjes geworden en spreken elkaar wekelijks. Af en toe bellen we zomaar eventjes op, of om te vragen hoe de vangsten zijn, of om weer een visdag te plannen. Het contact groeide, tot op de dag van vandaag. Uiteraard leerde ik Martin ook kennen. En ja hoor, ook ík ving mijn eerste metersnoek. 109. En daar ben ik Daan en Martin nog steeds dankbaar voor! Zonder hun had ik die vis niet gevangen.

Ik leerde bijzonder veel bij, en nog steeds kom ik steeds weer nieuwe dingen tegen. Techniek, Materiaal en alles er om heen. En uiteraard werd er ook steeds meer gespecialiseerd materiaal gekocht.

Een echte favoriete roofvissoort heb ik niet. Gericht op snoek vind ik geweldig, werpen met jerkbaits, driften met dood aas of trollen. Met klein kunstaas gericht op roofblei vind ik ook geweldig. Lekker pielen met shadjes op snoekbaars, met kleine plugjes op baars of aan de kant van de rivier staan gooien op alles wat maar bijten wil. Noem het maar op, het maakt mij namelijk niets uit. Lekker variëren dus!

Sinds kort vis ik ook vanuit de bellyboat. Een geweldige visserij! En ik weet zeker dat ik hier sowieso fanatiek mee door blijf vissen, en ik ga me er ook steeds meer in verdiepen. Dus af en toe een keer een verslagje voor de site kunnen jullie wel verwachten!

Jesper Sanderink (jesper@rusky.nl)