De laatste visdag van 2011 is een feit, even tobben met Jacob wat we zullen doen. We besluiten om het baarsvissen weer eens een kans te geven. De eerste nachtvorst is nog niet geweest, dus ik heb m’n twijfels. Aangekomen bij de eerste haven is het Jacob die als eerste zijn hengel krom heeft! Dat belooft nog wat!!

Krom blijft de hengel ook staan, een peiler kon het shadje niet weerstaan.. Even flink doortrekken, pats, tijd voor een ander dropshot onderlijntje. Ik kies voor een kleine groene shad. De wind giert om onze oren, blij dat ik twee jassen heb aangetrokken en me werkkisten. We staan geconcentreerd stukje bij beetje uit te vissen, maar eigenlijk weten we het al, dit gaat hem niet worden..

We besluiten naar een andere haven te rijden, daar maar even proberen! Voor de zekerheid hier even een onderlijntje aan de speld, vaak genoeg dat we hier snoek gevangen hebben! In een kom zagen we enkele futen al duiken, dat is een poging waard. De wind trok aan en met de 5 grams loodkop kon ik niet meer van geconcentreerd vissen spreken. Ik tikte het shadje binnen, ditmaal een 6cm Mann’s shadje, het ging nog net. Plots voelde ik wat weerstand, leek niet veel bijzonders.. toch even uithalen, Hengel krom, maar deze bleef in dezelfde positie. Huh??, Bonk, bonk! Vis!!!

Jacob stond met zijn rug naar me toe, toen ik hem riep zag hij mijn krommende hengel en de bonken op de top. Snoekbaars? Geen idee? Er zit wel gewicht achter.. Er werd lijn van de spoel getrokken, door het troebele water en de wind was een glimp opvangen onmogelijk. Als dit maar goed gaat, rustig drillen en langzaam lijn terugwinnen. De spanning hield ik op de lijn, langzaam won ik lijn terug, dan weer een buiging naar het water, gaaf dit!

Plots een glimp van de vis, beste bak!!! Onverwacht, maar het bleek toch een grote snoek te zijn die voor het shadje was gegaan. Even de hengel aan Jacob overgeven en landen deze bak. Ze liet zich makkelijk pakken, snel in de kieuw en het shadje zat netjes in de mondhoek. Met 1 tikje los, ik was blij dat de dril rustig en goed verliep!

Jacob schiet enkele mooie platen en er is duidelijk te zien dat deze dame een joekel van een pens heeft! Wat een varken. En dat tijdens het baarsvissen, een klein hapje ging er duidelijk nog in dus!

Jacob en ik geven de vrijheid weer terug aan deze dame. Met een ferme staartzwiep verdwijnt ze uit het zicht, wat een vis, kicken! We besluiten om te verkassen, een klein polderwatertje doen we nog even aan. Ik weet een klein snoekje te vangen aan een Rapala Fat-rap. Geinig plugje, dat ik eigenlijk nauwelijks gebruik. Wellicht dat ik hier verandering in breng, super actie heeft het kleine plugje. Na dit snoekje stoppen we ermee. Snel nog even een lekkere frikandel speciaal scoren, heerlijk.

Het is enkele dagen later, het nieuwe jaar is al even begonnen en ik ben vroeg op. Hengels fonkelden al op de vooravond, ik ga vissen deze dag! De verticaalstok blijft thuis, de baitcaster mag mee vandaag. Ik heb al een water op de korrel, waar ik in de zomer met een toad enkele snoeken wist te vangen. Het stond toen vol met plompenbladen, wellicht is het nu helemaal weg.

Aangekomen bij het water is er geen plompenblaadje meer te ontdekken! Ik ga bij een duiker staan en observeer eventjes, de autodeur had ik al zachtjes dichtgedaan. Ik sta enkele minuten te staren, dan voor me voeten, vluchtten enkele witvisjes weg, met een kolk erachteraan. Kijk es aan, er is activiteit!

Ik kies voor de kleine BBZ van spro, in een snoekkleurtje. Ik kan deze lekker traag vissen, en afwisselend met enkele tikjes komt de actie goed tot zijn recht! Bij de derde worp, ongeveer halverwege het inhalen een kolk, mis!! Ik versnel en vlak voor het kantje wordt het aasje gegrepen. Hangen!! Een dappere snoek heeft de BBZ voor de kant weggegrist en dat is te merken ook. Wild kopschudden en een hoop gespartel doorbreken de stilte.

Ik vis nog even door, een vriend van me komt even kijken hoe het gaat, samen lopen we het water af. Het levert nog twee missers op! Met een ander aasje haalt het weinig uit, dan nog een keer terug naar de BBZ. Geen respons, ik besluit te verkassen. Ik ben tevreden, ik heb in ieder geval een vis binnen en ondertussen is de zon ook helemaal doorgebroken. Lekker weer om buiten te zijn, al helemaal aan de waterkant.

Me telefoon gaat, het is Jacob, hij is klaar met werk en vraagt zich af wat ik doe. Ik zeg hem dat ik aan de waterkant sta en wat water aan het afwerpen ben met een shad. Jacob is in de buurt en even later staan we samen in de zon te kijken hoe mijn shad neerploft op het water. Ik draai rustig binnen, de snoeken zijn wat passief en wachten rustig op de bodem op wat er voorbij komt. Ik geef een ruk, laat de shad weer afzinken, dan een knoert van een aanbeet. BAM!! Hengel krom, lijn van de reel, bonken op de top, hangen!!

Ik kijk Jacob aan, hij kijkt net zo verbaasd terug, wat een aanbeet! De lijn snijdt door het water, links, rechts, lijn van de reel, top krom, moet een jetser wezen! Even later komt de vis boven, ik had de vis stukken groter verwacht, maar was toch blij verrast. Wat een power had deze vis, echt dik is ze niet, maar ze vocht voor wat ze waard was. Tijdens het landen bemerk ik dat de snoek volledig blind leek. Een lichte waas over beide ogen, voor de rest is er op de conditie weinig aan te merken. Sport van de bovenste plank!

Ik zet haar behoedzaam terug, kop in het water, me hand aan de staartwortel, ik krijg er amper de kans voor… WOESH! Een flinke plas water in me gezicht, lekker fris!
Jacob brengt schijnbaar geluk, weer een mooie vis en lekker sterk. Jacob pakt nog even de verticaalhengel die in mijn auto ligt. We werpen het stuk helemaal uit, maar weten niks bij te vangen. Onze dag eindigt wederom met een frikandel speciaal, een soort kers op de taart?!..

Groeten & Vangse,
Marthijn Visser