Het is inmiddels alweer een jaar of 7 geleden dat ik verslaaft raakte aan het vissen op snoek, en wel met groot kunstaas. Mijn vader was tot die tijd een fervent vliegvisser en belaagde de snoek eigenlijk alleen middels de vliegenlat. Samen zijn we destijds begonnen met het jerkbaiten, vertikalen, er kwam een boot, etcetera. De vliegenhengels belandden in de kast en worden maar af en toe tevoorschijn gehaald. Een keer per jaar worden ze in ieder geval onder het stof weggehaald voor de jaarlijkse snoekdag van de vliegvisclub Almelo. Vandaag was het weer zo ver!

’s Ochtends ontmoeten we de andere vliegvissers in het afgesproken truckersrestaurant. Na een bakje koffie duiken we met een man of 9 de polder in om de snoeken het leven zuur te maken. We komen inmiddels alweer heel wat jaren in deze polder en eigenlijk kennen we het wel op ons duimpje. Bij elk bruggetje of kruispunt van sloten hebben we wel een verhaal uit het verleden van gevangen of gemiste snoeken. Echter zijn de meeste poldersloten de laatste jaren steeds verder dichtgeslibt en is het merendeel van de snoeken naar ons idee gestorven tijdens de strenge winters die we een paar keer hebben gehad. Het is dus steeds meer behelpen en er zijn nog maar enkele sloten over waar nog voldoende snoek te vangen is.

Toch besluiten we te starten op bekende stekken die ons meermaals goede vangsten hebben opgeleverd, echter worden we nog maar eens met de neus op de feiten gedrukt dat er echt niet meer veel water boven de bodem staat. We vissen echt de beste stekken van een jaar of 4 geleden af maar we kunnen geen vis tot een aanbeet verleiden. We verkassen regelmatig maar op de meest veelbelovende stekken blijkt het niets te zijn. Een andere stek dan maar, eentje waar mijn pa vorig jaar tijdens de vliegvisdag een mooie snoek miste. Op deze stek ving ik mijn eerste metersnoek in 2004. Ik wil mijn streamer langs een rietkantje gooien maar door de wind komt mijn streamer niet mooi terecht, ik werp opnieuw en dit keer beland hij wel waar ik hem wil hebben. Ik strip hem voor de rietkant langs en vlak voordat ik hem uit het water wil trekken knalt er een snoek vol overgave op de streamer. Ik strek de lijn, haal goed door en de snoek hangt! Met een krachtige spurt zet de vis direct koers richting de overkant, gelukkig is het maar een klein slootje en kan ik de snoek laten gaan. Wat een spektakel op de vliegenlat, de hengel gaat hoepeltje krom en ik moet kracht zetten om de snoek af te remmen. Na een tijdje letterlijk touwtrekken, is de snoek moe en kan ik haar in de kieuw pakken. Een spectaculaire aanbeet en dril, ik sta te genieten, meer nog dan bij een dikke metersnoek op het grote water! Dit is het, prachtig!!

Een heerlijke opkikker na een ochtend hard werken! We vissen nog wat plekjes af waaronder een stek waar het ruikt naar snoek en m’n pa het altijd even wil proberen. Ik denk dat we al wel een keer of 15 op de stek hebben gevist, maar nooit hebben we een tikje gehad. Toch wil vaders altijd het stekje even proberen, ik heb er nul vertrouwen in en verklaar hem dan ook voor gek. Terwijl mijn vader al staat de gooien haal ik mijn hengel uit de auto, eigenlijk hoef ik het niet eens te proberen hier, dus ik probeer een klein zijslootje. Mijn vader poogt maar weer eens om er een visje te vangen, maar zoals te verwachten… geen teken van leven. Gelukkig maar, anders had ik dat de rest van de dag aan moeten horen Inmiddels was het alweer tegen het middag uur, tijd voor een meeting met de andere mannen en een stevige kop erwten soep met: rookworst. De anderen blijken aardig te hebben gevangen in de ochtend en samen is er een snoek of 10 gevangen, we hebben het slechter meegemaakt. Wij hadden zelf maar één aanbeet met drie man dus voor ons geeft het ook nog wat hoop voor de middag.

’s Middags proberen we van alles, we gooien meerdere plekken af, met verscheidene streamers. Het mag niet zo zijn, mijn vader blijft zelfs zonder aanbeet. Hij haakt nog wel een rattenkooi waar een mooie grote kreeft in zit, een mooi diertje dat nog even op de foto komt maar daar blijft het dan ook echt bij. Als we ’s middags de anderen zien blijkt het ook bij hun in de middag niets te zijn geweest, uiteindelijk zijn de 10 snoeken op een dag voor de 9 man dan ook een beetje tegenvallend. Het blijft ook vissen en geen vangen, ik knijp mijn handen dicht met de prachtige vis die ik mocht drillen aan de vliegenlat! Echte beleving tussen al het grote snoeken geweld van de laatste tijd door. Toch maar weer eens vaker die vliegenlat uit de koker halen!

Met vriendelijke groet,
Daan Gosenshuis