‘He maat, heb je zin om komende donderdag het water op te gaan?’ Luidt het smsje van Bertino. Laat ik nu nét elke donderdag vrij zijn, wat een toeval! Het grote water op, te gast op de prachtige Alumacraft van Bertino, een werkelijke vismachine. De hele dag gericht op snoek vissen zo doordeweeks, heerlijk!

Woensdagavond kom ik bij Bertino aan. Voor het gemak blijf ik een nachtje slapen in verband met vervoer en afstand. We wonen een eindje bij elkaar vandaan, en dan is dit een prima oplossing. De avond is erg gezellig, de kiespijn is aan het eind van de avond compleet verdwenen. Lang leve de Grolsch Kanon! Zo goed als de avond ervoor verliep, zo slecht gaat het als ik eenmaal op het luchtbed ga liggen. In de eerste instantie lag het prima, ik viel zo in slaap.. helaas maar voor korte duur want een half uurtje later werd ik wakker en was het luchtbed zo zacht niet meer.. Hartstikke lek! Ach, de bank ligt vast ook prima.

De wekkers zijn gezet om 5:30 en beidde zijn we al voor de wekker beneden. De spanning en drang van het willen vissen zorgt ook voor Bertino voor een zo goed als slapeloze nacht. Een goede nachtrust voor het vissen is en blijft een must, helaas is dat makkelijker gezegd dan gedaan. Snel smeren we enkele broodjes en nemen een gaspitje mee met een pak soep. Om half zeven staan we aan de helling. Het waait enorm, volkomen tegen de verwachting in. Ook begint het iets te sputteren, dit lijkt wel helemaal de verkeerde kant op te gaan! Een beetje teleurgesteld van het weer rollen we de boot het water in en gaan het proberen in de haven, een heel eind verderop. Hopen dat het opklaart.

Daar aangekomen beginnen we met trollen. Ik kies voor een ShadClone, wél eentje met beveiliging. Heb ooit eens iets gehoord over een jongen die door een productiefaal afgelopen zomer een dikke vis van 110+ loste…’Ahum’. Bertino kiest voor een oude Fox Pro shad, een shad waar vaak wel een visje mee te vangen is. De hele haven krijgen we geen tikje, en al gauw zijn we niet de enigste vissers meer. Maarliefst vier…! andere boten zijn gearriveerd in de haven en vissen werkelijk zo vlak naast elkaar alsof ze in de file staan. Allemaal hetzelfde driftje, die logica kan ik nog steeds niet begrijpen.

Op naar de volgende stek, het weer is gelukkig zoals voorspeld beter. De wind is wat gaan liggen en de miezerige regen is verdwenen. We beginnen met het werpen. Het plantenbed is even zoeken. De planten zijn duidelijk niet meer zo zichtbaar als enkele weken geleden, maar ook tussen de afgestorven planten liggen onze rovers maar al te graag. Ik heb een prachtig groot werpplateau waar ik de hele dag gebruik van kan maken, onder andere voorzien van een Castingseat (werpstoel) en het voetpedaaltje voor de Fronttroller. Na even knoeien en ik heb het onder de knie, de driftjes gaan werkelijk prachtig. Nu de vis nog.

Grinders gaan aan de speld, ik grijp naar mijn Dick Pearson Grinder zwart-oranje en Bertino pakt er een ‘homemade Grinder’ bij, gemaakt door Gerald Letteboer. Na een goed uur werpen blijkt de Grinder van Gerald in de smaak te vallen en wordt hard gegrepen door een goede snoek, vlak onder het oppervlak. Bertino schrikt maar slaat uit reactie goed hard aan. De vis lijkt te hangen, voor kort.. De snoek neemt een flinke spurt en het lijkt toch om een mooie vis te gaan. Die haalt de 90 wel! Helaas lost de vis en laat ons met lege handen achter.

Bertino baalt als een stekker en dat is ook wel begrijpelijk. Hij is de laatste keren samen met Frank op dit water geweest, wat vrijwel nieuw voor hen is. Verder als een paar lossers en on-overtuigende aanbeten kwamen ze niet. Het is altijd lastig om op een nieuw water wegwijs te worden. Een vis vangen is dan een goede motivatie en laat je vertrouwen duidelijk stijgen, maar het mocht voor hun niet baten. Nu ook nog eens een goede vis lossen..

De planten staan alweer op de meeste stekken dusdanig laag dat ik mijn grinder verwissel voor een aasje wat je schitterend over de planten kan binnenvissen, namelijk de BBZ. Ik vis de swimbait vlak boven de planten, in het water wat steeds helderder lijkt te worden. De imitatie forel zwemt echt prachtig over de plantjes heen en elke worp weer denk ik bij mezelf; dit kan nooit lang gaan duren.. Leuke motivatie om dat elke worp te denken maar feitelijk hou ik mezelf voor de gek. Het werpen lijkt niet te willen, ligt de vis er écht nog wel? Naar de beginnersstek? De stek waar we eigenlijk de laatste tijd alleen nog maar heen gaan als we écht niets kunnen haken. Daar is de kans gewoon dusdanig groot dat je vis haakt, een echte beleving zit er niet bij maar een portie vertrouwen kunnen we, en metname Bertino wel gebruiken nu.

Een stukje trollen dan maar. Er zijn maar weinig stukken waar ik liever trol dan werp, en dit is er een van. Dit daagt me gewoon niet om hier te gaan gooien, ik vindt er niks aan. Het trollen blijkt wel te werken, ik krijg een onvervalsde beuk op mijn ShadClone. De vis blijft hangen en er komt weinig beweging in. Dit komt me bekend voor! Dit kan weleens een beste zijn Bert! De vis blijft diep en zwemt erg rustig. Herkenbaar voor een grote vis. De snoek komt stukje bij beetje boven en eenmaal in het oppervlak sta ik met mijn mond vol tanden. Geen meterplus vis zoals gedacht, maar een valsgehaakte 80-er. Vlak achter de kop gehaakt. Dit verklaart de hele boel. Het was niet moeder’s mooiste vis, ze wordt snel buiten de boot onthaakt. Dan maar geen foto!

De kop is eraf. We trollen verder. Met vier hengels vergroten we onze kansen, het lijkt niet mee te zitten want we krijgen een hele tijd geen aanbeet. Ik stuur Daan een filmpje via mijn mobiel waar we met 40 k/m uur over het water scheuren. Natuurlijk in de hoop om Daan jaloers te maken, dat zal ik wél worden als ik op school zat. Daan en ik houden even contact. Uiteindelijk komt hij met een tip van een stek waar ik zelf nooit aan gedacht zou hebben. Niet echt een stek waar ik vaak vis dus het is zeer zeker het proberen waard. Ik trol op de handhengel met mijn Shadclone en in de lange 2.70 steunhengel een zinkende Fatso. Op die laatste nog nooit iets op gevangen, terwijl vismaten van mij al enkele kale exemplaren in de koffer hebben zitten.

We trollen over de nieuwe stek. Ik worstel net mijn banaan naar binnen wanneer ik een goede aanbeet krijg op mijn ShadClone. De vis is erg sterk en crost zonder pardon door de lijn van mijn steunhengel heen. Niet zo slim Jesper om een zinkend kunstaasje in de steun te hangen.. Na enig gepiel en de goede stuurmanskunsten van Bertino wordt de lijn bevrijd van de andere hengel en komt de vis stukje bij beetje dichter bij de boot. Een schim verraadt dat ze prachtig getekend is, maar ook nog lang niet uitgeraasd. Zo te zien prima gehaakt, de voorste dreg in het scharnier en de andere dreg aan de andere kant ook in het scharnier. De ShadClone is compleet te grazen genomen, enkel het kopje en staartje zijn nog zichtbaar. Bertino grijpt de vis in de kieuwgreep bij de eerste beste poging. De vis flipt nog even goed maar in de enorme klauw van Bertino heeft de vis geen enkele kans. Ik neem haar over en mijn vismaat schiet een paar fraaie plaatjes.

De vis krijgt haar retour en laat twee vissers met een tevreden blik achter. We schudden elkaar de hand en gelijk hierna stuur ik Daan een smsje met een foto van de vis. Super om zo’n vismaat te hebben, die eigenlijk gewoon je dag redt. We trollen nog een heel stuk verder maar krijgen geen aanbeet meer.

Ik weet nog een haven te liggen een heel eind verderop. Ik heb er nog nooit vis gevangen, maar toch kriebelt het telkens als ik er in de buurt ben. We trollen de haven binnen en na een rondje trollen weet Bertino eindelijk zijn eerste snoek van de dag te vangen. Een leuke snoek van rond de 70 cm vergreep zich aan een van Bertino’s favoriete kunstaasjes, de SPRO Pikefighter.

De overige hengels worden van een pikefighter voorzien en dit loont al gauw. Bertino haakt weer een vis, net op het moment dat de boze havenmeester ons de deur wijst. ‘Jo, een momentje, even deze onthaken en dan trollen we de haven uit’. Echt hilarisch! We doen netjes wat de man vraagt en verlaten de haven. In de havenopening haakt Bertino weer een snoek op de plug, ondertussen wordt mijn pikefighter hard gegrepen vlak bij de boot. Een double hook-up! Welliswaar geen grote vissen, maar dit is toch een prima afsluiter van de dag.

Bertino, het was weer een geslaagde dag. De soep smaakte erg goed en het was zoals altijd beregezellig! Bedankt maat!

Groeten,
Jesper Sanderink