Vandaag even een paar uurtjes naar de polder. Het is heerlijk polderweer. Mijn neus begint weer te lopen als ik in de polder ben en dat is meestal een goed teken. Ik noem het ook wel natte neuzen weer. De goede periode van snoeken in de polder zit er weer aan te komen. Ik heb 3 hengels meegenomen. Een spinhengel, een baitcaster en een vlieghengel.

Ik besluit bij het water te beginnen met de vlieghengel. Ik hang een eigen gebouwde streamer aan mijn lijn. De streamer heeft een kop van bucktail met aan de achterkant een groene zonker. Opgevuld met kerstslingers. Het dingetje loopt prachtig door het water. Bij de eerste stek is het even weer oefenen, maar al snel heb ik de slag weer te pakken. Na een paar worpen krijg ik al een mooie aanbeet. Ik zet de haak en de snoek hangt. Super! Een snoek van 60 heeft mijn streamer gepakt. Helaas kan ik geen foto maken, want ik ben alleen. Ik kijk even of er toevallig een passant passeert, maar dat is niet het geval.

Ik vis verder, maar krijg op deze stek geen nieuwe aanbeten meer. Ik zoek een nieuwe stek op, maar deze is zo begroeid dat het werken met de vlieghengel niks wordt. Ik schakel over op de spinhengel en besluit een mooie twister top prop op de speld te hangen met daaronder een mooi kleine twinler van Itt. De haak staat mooi naar boven zodat ik kunstaasje mooi over de planten kan laten lopen. De topwater draait super over de planten en over het water, maar er volgen geen aanbeten. Spannend werk het vissen met topwaters. Op naar een nieuwe plek. Poldervissen is zoeken naar snoeken en elke plek kan een potentiële plek zijn om een vis te vangen. Bij een nieuwe stek kom ik een jeugdig ventje tegen. Hij stelt zich voor als Hendrik Jan Mulder. Hij heeft al 1 snoekje gevangen en 1 gemist. We praten wat over het water en de snoeken.

Ik besluit even met de vlieghengel aan de slag te gaan. Heel veel speldaas komt boven in het water als ik mijn streamer door het oppervlak laat lopen, maar er volgt geen aanbeet. Plotseling hoor ik geschreeuw aan de andere kant van de brug. Hendrik Jan heeft een snoek aan zijn plug hangen. Als ik naar de jongen toeloop zie ik aan zijn hengel dat het een mooie snoek is. Je kan aan Hendrik Jan zien dat hij al vaker een snoek heeft gevangen. Hij is niet in paniek en drilt de snoek rustig uit. Ondertussen schiet ik wat foto’s. Als de snoek rustig wordt til ik de snoek uit het water. Het is een mooie tachtiger. De jongen is zo trots als een pauw. Terecht!!!! Het is een mooie vis voor dit water. Super!! Snel maak ik nog wat foto’s. De snoek gaat snel terug. We besluiten samen wat verder te vissen.

Er volgt een periode van weinig aanbeten en net als ik ermee wil stoppen hoor ik Hendrik Jan alweer schreeuwen. Weer een snoek. Deze is zowaar nog groter. Het beest springt een paar keer boven het water uit. Als de plug nu maar blijft zitten. Ik zie de Salmo Pike jointed aan de zijkant in de bek zitten. Ik weet de snoek snel uit het water te pakken. Gelukkig. Een pracht van een snoek. Mooie kleur, dikke pens. Snel een paar foto’s en terug maar weer. Het is ondertussen tijd geworden om te stoppen. Ik neem afscheid van Hendrik Jan en vertel hem dat ik de foto’s op zal sturen. Zo zie je maar. Je hoeft geen doorgewinterde visser te zijn om een paar leuke vissen te vangen. De jeugd heeft de toekomst. Super gedaan Hendrik Jan.


Verder nog een ingezonden verslagje dat ik kreeg van een ander jeugdig talent Koen Joosten:

Ingezonden stuk

Hallo Wim,

Hierbij de snoek die ik heb gevangen.

Op een woensdag avond moesten we naar een vergadering toe in Ruinen. We wilden net weg gaan maar toen kwam Tom Alblas langs of we nog even mee wilden gaan vissen. Er waren ook nog andere jongens aan het vissen en het was mooi weer dus waarom ook niet. Eenmaal aangekomen zag ik geen hengel meer in de auto van Gerwin Sloots liggen, maar nog wel een snoek hengel van Almar en een Rusky Spinner van mij zelf. Omdat Almar er niet bij was heb ik zijn zijn hengel maar gepakt en bezig gegaan. Na een klein uurtje een aanbeet te hebben verprutst nog even doorgooien op de zelfde plek was het weer raak. Ditmaal kreeg ik een snoek aan het water oppervlak, maar viel er weer vanaf.

We moesten naar de vergadering dus op de terugweg naar de stuw nog een paar keer gooien. De laatste keer gooide ik al pratend met Tom naar de stuw. Bij de eerste de beste worp kreeg ik gelijk beet en sloeg ik direct aan. Tom riep gelijk de andere jongens er bij die 100 meter verder op zaten. Ik vond dat niet nodig maar toen hij dichter bij kwam heb ik ze toch ook maar geroepen. Na een kleine 10 minuten en veel verschillende runs van de vis raakte de vis vermoeid. Arne Kijk in de Vegte wist uieindelijk de snoek te pakken en de haak eruit te halen.Arne kreg nog een paar sneetjes in de vinger, maar zoals hij zelf zegt dat was het waard. Nog een paar keer op de foto en het resultaat was een snoek van 102 cm.

Met vriendelijke groet,

Koen Joosten