Goede Morgen, luidt de titel van dit verslag. Een letterlijke en figuurlijke goede morgen, want deze dag wisten we enkel alle vis s’ochtends te vangen, sterker nog, alles binnen anderhalf uur tijd. Bijna, bijna dachten Daan en ik dus na het terugzetten van onze zesde gevangen snoek dat wonderen de wereld nog niet uit waren. Een dag zo beginnen, belooft veel goeds. Helaas, wat we ook probeerden, het bleef bij de zes vissen. De hele middag niets meer. Typisch een Goede Morgen dus.

Daan is hier vanacht logé. Gezellig, én erg handig met vervoer en de spullen. Zo hebben we de mogelijkheid om de boot en bus alvorens in te pakken, en kunnen we morgenvroeg haast uit bed de bus in rollen. S’avonds gezellig onder het genot van een biertje een photoshop-cursus krijgen van Daan, ideaal zo’n vismaat die je hierbij kan helpen.

Om half vijf piept de wekker en veeg ik mijn slaap onder de ogen vandaan. Tijd om te vissen, al was een uurtje later ook niet verkeerd geweest. Toch hebben we ons in de kleren gehesen. Hopen dat niemand wakker wordt van het gestommel en gestrompel van twee gestoorde vissers om kwart voor vijf in de ochtend. Ook goedemorgen!

Instappen en wegwezen. Fijn als je alles samen hebt voorbereid, het scheelt je gewoon een hoop werk s’ochtends. Om kwart over zes komen we al bij de helling aan, zo zijn we mooi voor de ochtendspits doorgereden. We blijken niet de enigste vroege vogels te zijn vandaag, ook twee collega vissers laten hun Monark te water.

Ons bootje volgt en na drie keer trekken springt er leven in de Mercury. Vol gas naar de eerste stek, om die werpend uit te gaan vissen. Een heel talud met omliggend plantenbed wordt uitgeworpen maar we moeten aanbeetloos deze stek laten voor wat het is en naar de volgende stek varen. De stek waar ”De Rus” afgelopen week een beste snoek heeft gevangen. Hopelijk liggen er nog meer!

De nieuwe aasjes, die net uit de verpakking zijn worden aan de speld geknoopt. Daan en ik hebben de dag van te voren de winkel geplunderd. Met wat Bössels, ShadClone’s en Grinders konden we er weer tegen aan. Ik pak een Zwart Oranje Grinder, een aasje die je mooi plantvrij kan vissen. Daan gooit wat met zijn nieuwe Bössels en pakt even later ook een Grinder.

Na een goed uur werpen krijg ik vanuit de planten een goede tik, gevolgd door een overtuigende tweede. Ik sla hard aan en voel weerstand. ”Hanguh”! Een goede vis heeft de nieuwe Grinder gegrepen. Even laat de vis zien hoe sterk ze is maar dan is het na enkele minuten het spelletje voorbij. Ik landt de vis en poseer snel voor een plaatje.

Al snel je eerste vis vangen geeft toch altijd een goed gevoel. Dat je goed bezig bent en weet dat je de snoeken met deze manier over de streep kan trekken. Het is dan ook niet veel later wanneer nummer twee zich meldt. Opnieuw een vis die zich vol op de Grinder stortte, weer vanuit de planten. Een goed begin dus!

Ik begin al bij mezelf te denken” Het komt niet vaak voor dat ík de vis vang, in plaats van Daan”. ”Misschien zijn voor vandaag de rollen wel omgedraaid”!. Maar deze gedachten kunnen nauwelijks een half uurtje stand houden want ze worden onderbroken door een felle aanslag van Daan, vlak naast mijn hengeltop. ”Hangt ie, Daan”? ”Jazeker”! Een vis heeft de BBZ gegrepen van Daan, die hij net verwisseld had voor zijn Grinder. Gezien de aanbeet kan het nog wel een mooie vis zijn denken we, maar het blijkt mee te vallen. Een leuke vis heeft de swimbait van Daan goed in d’r greppel, die komt niet meer los!

Ook Daan een mooie vis, en het is duidelijk dat ze hier los zijn. Of het te maken heeft met een zogenaamd ”bijtuurtje” of niet, we vangen vis en daarvoor gaan we immers zo vroeg uit de veren. We driften verder, het plantenbed is zo groot dat het einde nog niet in zicht is. Dan valt het weer even stil, in hele korte tijd drie mooie snoeken, nu al even niets. Het is niet altijd prijs, maar zo blijft onze hobby ook zo leuk.

Toch krijg ik weer een aanbeet, en een beste ook. De felle kopstoten doen mij denken aan een klein snoekje. Dit kleine snoekje vecht voor haar lengte, want echt dik was ze niet. Deze wil ik in de winter nog wel eens vangen, kijken hoe ze er dan uit ziet. Prachtig getekend, álsnog 81 cm lang maar erg magertjes. Ook die vissen zitten er tussen, verschil moet er wezen.

Vis nummer 4 alweer. Het gaat rap! Daan weet nog een mooi talud te liggen, een stukje verderop. Daar waar we liever werpend vissen, kiezen we er toch voor om te trollen. De wind staat niet gunstig voor het driften daar, en de pols van Daan toont enige mankementen. Iets waar ik vorig jaar mee liep, een werp-pols?

Onder het trollen moeten we met enige regelmaat ons aas van de planten ontdoen. Tijdens het binnendraaien van Daan’s shadclone klapt er erg hard een goede snoek op, vlakbij de boot! Ik zag het nét niet gebeuren maar hoorde van Daan aan dat de vis hem prachtig kwam halen. Een goede vis van 89 cm, de grootste van de dag, greep de shadclone van Daan.

Leuk om zo onverwachts een vis te vangen, tijdens het binnendraaien van je aas. Normaal gesproken is dit de bedoeling bij werpen, maar met trollen verwacht je de aanbeten tijdens het varen, en niet tijdens het binnendraaien dus dit is erg leuk meegenomen. Waar we beide direct aan dachten is dat ik op exact dezelfde manier zo ook een keer een vis heb gevangen, tijdens het binnendraaien van mijn shadclone.

We vervolgen onze weg nog een klein stukje maar krijgen geen aanbeet. Even naar de vals-speel plek dan? Een plek waar we eigenlijk puur uit noodzaak heen gaan, omdat we hier eigenlijk, vooral Daan.. altijd vis vangen! Maar in plaats van er te trollen, gaan we er wel weer werpend aan de slag, zolang Daan’s pols toelaat. Lang hoeft zijn pols dit niet toe te laten want al vlug vist Daan een snoek naar boven, werpend op zijn nieuwe Bössel. Een héle mooie!

Zes vissen, en dat binnen anderhalf uur! Het lijkt een topdag te worden, een beter begin heb ik zelden gehad, al helemaal niet samen met Daan. Helaas blijft het de rest van de dag bij deze zes vissen, want wat we ook proberen, we vangen gewoon niets bij. De vis lijkt ineens van het ene moment op het andere moment totaal uitgestorven. Geen aanbeet meer, geen teken meer, gewoon niets meer.

Het blijft raar, het grote water. Zelfs in de middag, geen tikje, niets! Daan en ik dubben waar het aan kan liggen. Daan denkt dat het misschien iets te maken heeft met het draaien van de wind, ik weet het zelf nog niet. Ik ontkracht Daan’s stelling niet maar ik kan me haast niet voorstellen dat het daar aan kan liggen. Misschien komen we er ooit nog achter, misschien ook wel nooit. Het blijft raar, het grote water. Je kan er nooit één lijn trekken, en nooit ergens vanuit gaan. De ene dag is de andere niet, en dat is maar goed ook!

Groeten,
Jesper Sanderink