Een topavond! Twee woorden met een hele mooie betekenis, namelijk de samenvatting van deze visavond. Samen met Daan pakte ik de bellybootjes bij elkaar om zo een avondje het kanaal onveilig te maken, en hoe! We wisten enkele mooie vissen te vangen, onder andere aardig wat baars en wat mooie snoekbaarzen!

Een avondje met Daan op stap. Meestal loopt alles dan in de soep, want vaak is de vangst dramatisch of zelfs slecht en het enigste wat we aan zo’n dagje hebben is een portie humor. Ook leuk, maar dan kunnen we net zo goed de hengels thuis laten. Uiteindelijk toch maar afgesproken om gewoon te gaan. Wie niet waagt wie niet wint! We konden gebruik maken van de bus (het lijkt een gewoonte te worden) en door de giga laadruimte konden beide bellybootjes er makkelijk opgeblazen in, inclusief de rest van de bende die we samen altijd mee slepen. We hadden nog ruimte over ook! Maar vanavond was de vangst dus anders. Enkele mooie vissen kwamen boven water, het was werkelijk genieten!

Direct na het eten loop ik naar achter om de bus in te pakken. Daan is er al en pompt zijn bellybootje alvast op. Die kan zo de bus in! De hengels en voor vanavond zeker niet onbelangrijk, de aasvisjes de bus in en gaan met die banaan, op naar het kanaal. Na nog geen twintig minuutjes rijden arriveren we al. Er zijn wat witvissers op de kade. Wanneer we de bootjes uit de bus pakken kijken ze ons even heel raar aan. Die hebben duidelijk nog nooit een bellyboot gezien!

Dan is het zover, we kunnen het water in. Via een heel klein plekje waar geen bomen staan kunnen we het water nét bereiken met z’n tweetjes. De een loopt er heen met de bootjes en de ander pakt de spullen en geeft ze aan. Eenzame bellyboot vissers zullen hier een probleem hebben, dan is het namelijk onmogelijk om in het water te komen. Het verloopt allemaal prima en het duurt dan ook niet lang voordat we beide een aasvisje uit de emmer graaien.

Vissen met een visje op de dropshot. Zo heb ik al aardig wat vis gevangen dit seizoen, en dit moet onze avond gaan redden. Het is weer even wennen zo vanuit de bellyboot gezien we normaal vanuit de gewone boot vissen. Het is wel leuk, die afwisseling. Vanuit de bellyboot kun je namelijk prachtig het water centimeter voor centimeter afvissen, en je hebt je handen vrij. Vanuit de boot is het toch anders. ”Elk nadeel heb ze voordeel” zou Johan Cruijff gezegd hebben.

Al snel haakt Daan vis op zijn voorntje. Het is een kleine gulzige baars. Bij het landen van zijn tweede Baars begint Daan, ”Ahnee he, zo gaan al onze voorntjes op door die stomme baarzen, ik wil een dikke snoekbaars, geen baars!” op een ietwat sarcastische manier. Ja maat, wie het kleine niet eert, is het grote niet weerd. Misschien, ik weet het haast wel zeker, een gepaste uitspraak voor deze avond, dit zullen jullie zo wel snappen.

Dan vangt Daan nog een baars en ik weet ook een baarsje te vangen. Alles op de visjes, het blijkt hier goed te werken. Daan heeft zijn spiegelreflex achter in zijn bellyboot, ik heb de mijne thuis gelaten. Dus dat wordt nog even tricky, dat fotograferen, om een fototoestel van een paar honder euro over het water te overhandigen aan elkaar.. Vandaar gaan de baarsjes van Daan niet op de foto, wel maakt hij een leuk plaatje van mijn eerste vis voor vanavond.

En dan komen we duidelijk op het goede stukje. De ene aanbeet na de andere, het is telkens kijken wie weer als eerst vis heeft. Het is leuk om de aanbeet te zien. Als je een tik voelt, is dat duidelijk zichtbaar op je hengeltop, vooral wanneer het Baars is. Je top begint dan te trillen en de vis neemt heel zachtjes lijn. Snel je hengel meegeven zodat de vis geen weerstand voelt en dan aanslaan! Een geweldige manier van vissen, we kunnen bij elkaar prachtig het stuiterende topje telkens weer zien! ”Jes..! Zat vis bij, aanbeet geloof ik..” ”Ja, ik zag het!”. Top!

Daan en ik vangen wat baarsjes. Lang niet alle vis gaat op de foto, het blijft een risico zo met de spiegelreflex in in de bellyboot. Net wanneer ik mijn loodje over de bodem voel rollen, krijg ik geen normale tik, maar een onvervalsde beuk, en dusdanig hard dat de vis direct in de hengel gaat hangen, evenals ik! Aanslaan was duidelijk niet meer aan de orde. ”Joooooooooow Daan! Hangen, voelt als een beste!” ”Is het snoekbaars?” ”Zou best wel eens kunnen!”

De vis blijft diep, en vecht een beetje mokkend. Kon nog wel eens een dikke baars zijn, alhoewel.. de meeste dikke baarzen geven toch echt duidelijk meer kopstoten. Grote snoekbaars, of misschien wel snoek? Gespannen zaten we te fantaseren wat er het oppervlakte zou doorbreken. Dan neemt de vis weer een run, ditmaal richting de kant! ”Waar gaat dit heen?” Snel peddel ik een stukje mee zodat de druk niet ineens té veel wordt. Uiteindelijk kan ik een glimp ontvangen van de vis. ”Snoekbaars Daan!” Een mooie!

Met mijn hand graai ik naar de staartwortel om de vis vast te houden langs de bellyboot. Vervolgens neem ik de vis over en blijft Daan prachtige foto’s schieten, geweldig wanneer je vismaat ook nog eens ontzettend goed kan fotograferen! Bedankt maat!

De Gamakatsu zat netjes boven in het lipje. Opvallend is dat (ook wel weer logisch) 9 van de 10 vissen allemaal in de bovenlip/kaak gehaakt zijn. Eitje met onthaken en de vis blijft prima hangen tijdens de dril. De snoekbaars verdwijnt met een harde klap van haar staart in de diepte.

Dan zitten we even in een roes. Niet dat het een dikke 80 snoekbaars was, maar de beleving, ó zo mooi! De avond kan nu al niet meer stuk, alles wat nu nog komt is extra, alleen maar mooi meegenomen. Een nieuw visje wordt aangeknoopt en we vissen rap verder. Nu blijven we iets dieper vissen, twee meter meer uit de kant om de kans op snoekbaars te verhogen. Daan vangt nog een mooie baars, en ook ik weet er eentje te haken.

Nu hopen dat Daan nog een mooie snoekbaars mag vangen. Hij doet z’n best, maar zal het geluk voor deze avond aan mijn zijde liggen? Het begint er wel op te lijken, ik vang namelijk snel weer een leuke snoekbaars. Prachtig, zo van het ondiepe!

Het begint inmiddels wat te schemeren. Ook de voorbij varende vrachtschepen verminderen en het wordt wat doder op het water. Heerlijk die rust! Dan zie ik Daan in mijn ooghoek zijn hengel in een rap tempo heffen. Zijn lichte Godfather gaat even goed krom en dat doet ons vermoeden dat dit geen baars is. Dan komt er inderdaad een mooie snoekbaars boven. Ik weet wat leuke plaatjes te schieten met Daan’s camera die ik ondertussen al uit zijn tas gevist had.



Yes! Daan ook snoekbaars. In de verte zien we een zwaar geladen vrachtschip aankomen. Dat zal wel een van de laatste van de avond zijn. Wanneer de boot ons passeert, en door de stroming naar zich toe sleurt haak ik een goede vis. Weer een mooie snoekbaars. Normaal vangen we ze haast nooit hier op het kanaal, dat het nu veranderd is blijkt wel. Al die voor ons gevoel ”kansloze en visloze” uren op het kanaal zijn ineens vergeten. Een soort van beloning. De vorige keer met Luuk en Gerald goed gevangen, ook op het kanaal, nu wederom met Daan.

Dan vang ik snel na het releasen van deze vis weer een snoekbaars. Ditmaal een mooie, namelijk 56 cm. Toch was het vorige vrachtschip niet de laatste, er kwam er namelijk nog eentje aan, deze was nog een slag groter. We werden uit het kantje gesleept en dreven richting de boot. Dat moeten we niet hebben! De snoekbaars lag nog bij mij op schoot ondertussen, zodoende besloten we dat deze ook gerust zonder foto het water weer mocht voelen!

Dat was het dan voor vanavond, we zijn weer bij het plekje gekomen waar we er met alle moeite uit komen. Het uitstappen was nóg lastiger, wat een geluk dat we elkaar’s helpende hand zijn, op dat moment lag ik toch niet graag alleen in het water! Het was een top avond Daan, eentje die we snel weer over gaan doen!

Voordat ik het vergeet.. Daan en ik zijn enkele dagen later weer het water op geweest, ditmaal met de boot. Daan zal binnenkort het verslag online zetten, misschien was die dag nog wel bizarder dan deze.. dus houd de site in de gaten!

Groeten,
Jesper Sanderink