Na een wekenlange drukte van projecten en tentamens zit het er voor even op. Het weekend heb ik eerder in de week al vol gepland met twee dagen vissen. Op zaterdag ga ik met mijn vader en zijn vliegvisclub mee de polder in, heerlijk een hele dag zwiepen in een uitgestrekt landschap. Ik heb er zin in!

Later dan dat we gewend zijn staan we zaterdagochtend aan het water. Na een bakje koffie gaan we om 10 uur eindelijk van start. Terwijl we door de polder rijden ziet mijn vader een bekend autootje staan. Een visser die we al een paar jaar niet hebben gesproken. De man vist op zo’n unieke wijze dat hij altijd direct te herkennen is. Met zijn lange vaste stok/reel combi trolt hij als het ware langs de waterkant. Het is iets heel ludieks en ik heb het ook nog nooit ergens anders gezien. Mijn vader is erg verheugd dat hij de man weer treft en stopt direct de auto en loopt er naar toe.

Ik heb niet de rust van m’n vader en besluit toch maar eerst de vliegenlat op te tuigen. Snel piel ik de lijn door de ogen waarna de onderlijn met streamer wordt bevestigd. Ik kan het niet laten om een veel te zware zonkerstreamer uit te kiezen die eigenlijk voor de spinhengel bedoelt is. Het blijven naar mijn idee een van de mooiste streamers, het wapperen van de zonkers is iets onweerstaanbaars voor mevrouw snoek.

Terwijl ik mijn eerste worpen maak komt mijn vader terug lopen. Ik heb het idee dat voor hem de dag al goed is, toevallig hadden we het pas geleden nog over deze visser. Het blijft speciaal, zulke contacten langs de waterkant.

Het werpen met de vliegenlat is weer even wennen, ik heb het een tijd niet gedaan en ook de zware streamer maakt het er niet makkelijker op. Ik varieer wat met streamers maar hang uiteindelijk toch weer de zonkerstreamer aan de lijn. De eerste stek levert geen aanbeten op en ook op de paar volgende stekken zien we geen vis. Het is al snel duidelijk dat het een taaie dag gaat worden!

Bij de middag lunch horen we dat het bij de rest ook niet denderend gaat. Twee mensen hebben snoek gevangen waaronder nog een mooie lange vis van 97cm! Het kan dus wel. Na een bakje erwtensoep en een broodje pakken we het weer aan en rijden we naar de volgende stek. Op de stek ligt ontzettend veel witvis, dus de snoek zal wel niet ver uit de buurt liggen. Ze heeft er echter geen zin in, en na een tijdje zinloos gezwiept te hebben pakken we het weer aan.

We hebben nog geen beet gehad, maar toch is het plezier groot. Het struinen langs de slootjes en het prachtige verre uitzicht zijn voor vandaag meer dan genoeg. Lekker in de buitenlucht en de streamer wat zwemles geven, ik heb het helemaal naar m’n zin.

Na weer verkast te hebben blijf ik even in de auto zitten, Jesper belt om af te spreken voor de volgende dag. Terwijl ik Jesper aan de telefoon heb kijk ik uit het raam, vlak voor me in de sloot zie ik ineens een snoek hoog door het water heen jagen. De hele snoek is te zien, een prachtig beeld. Ook Harmen-Jan die even verderop stond te gooien heeft het voorval gezien, hij gaat er snel naar toe maar kan de snoek niet te pakken krijgen. Ik doe even later ook nog een poging maar kan de vis ook niet verleiden tot een aanbeet. Ze hebben blijkbaar geen zin in de streamer.

Maar weer de auto in en verder rijden, bij de eerstvolgende duiker stoppen we, en iedereen kiest een kant. Ik besluit een klein zijslootje te proberen die via een duiker uitkomt in een grotere sloot. Ik ga op de duiker aan de kleine sloot kant staan en gooi mijn streamer naar de zijkant van de sloot. Langzaam strip ik hem binnen en zie de prachtige pulserende werking van de zonkerstrips. Ik trek hem langs de hoekpunt van de duiker, want als er een snoek ligt kan ze de streamer niet missen….

De laatste keer een strip en terwijl ik mijn streamer volg suist er een snoek vanuit het kantje met een snelheid van heb ik jou daar op mijn konijnenbontje af. Ik schrik me helemaal wezenloos, en het duurt even voordat ik m’n verstand herpak. Uit alle macht probeer ik de haak te zetten, maar de vis beet zowat recht onder de hengel. Het is een stuntelige poging maar ik heb even contact met de snoek. Direct zwaait ze haar kop door het oppervlak en gooit mijn streamer eruit. “Aaaaaah @$#&*($#!*#”.

De adrenaline giert door m’n lichaam en ik kan me niet herinneren wanneer ik voor het laatst zo erg heb gebaald van een verspeelde vis. Balen, balen, balen! Snel gooi ik de streamer weer over dezelfde plek. Langzaam nadert hij het punt waar ik de snoek ongeveer voor het laatst heb gezien. Ik laat de streamer heel even stil hangen, en… WHOM! Daar is ie weer! Nu ben ik scherp en wil ik direct de haak zetten. Ik trek aan de lijn en hef tegelijkertijd mijn hengel. Met volle snelheid trek ik de streamer uit de bek en sla de hengel tegen de duiker. “@$#&*($#!*#”. Shit, weer een gemiste kans.

Ik baal als een stekker, maar zwiep natuurlijk direct weer de streamer het water in. Net als daarvoor, laat ik hem heel even stil hangen op de plek waar de snoek voor het laatst beet. Niks. Er gebeurd niks. Ook de worp erna… Niks, helemaal niks. Zonet baalde ik, maar nu baal ik nog veel harder. Weer een snoek die ik verpruts aan de vliegenlat, de zoveelste in het rijtje. Ook nog eens een mooie, zo rond de 80 schat ik.

Even later laat ik mijn vader proberen maar ook hij kan de vis niet meer verleiden. Ik besluit maar een stukje verderop te proberen. De kleine sloot is vrij ondiep en na een kleine 10 minuten besluit ik toch maar weer terug te gaan naar de auto. Nog een keertje de gemiste vis proberen, maar veel vertrouwen heb ik er niet in. Ik ga naast de duiker staan om ook een keer in de duiker te gooien. Toch denk ik dat het water veel te hard stroomt voor de snoek om in de duiker te kunnen liggen.

Een verre worp in de duiker. Bij het binnenstrippen probeer ik de duiker in te kijken. Ik sta in een vrij ongemakkelijke houding om te kunnen vissen en kijken tegelijk, maar het lukt me toch. Terwijl ik strip zie ik dat door de weerstand van de stroming de streamer omhoog wordt gestuwd….. BAM!!! Met volle snelheid schuift de snoek vanonder de duiker over mijn streamer heen. Ze is er weer!!! Ze lag eronder!!! Doordat ik net mijn lijn over pakte kan ik niet direct reageren. Ik zie tegelijkertijd dat de snoek mijn streamer aardig naar binnen zuigt. Zo snel als ik kan trek ik aan de lijn en hef de hengel. Contact, hengel krom…. geen vliegende streamer… YES die hangt!

Direct schreeuw ik naar m’n vader: “Ik heb hem!!!” Mijn vader komt aangesnelt en pakt het fototoestel uit mijn rugtas. Ondertussen zeg ik alle gebeden en hoop ik zo dat de vis niet loslaat. Niet loslaten, alsjeblieft niet, ik ben zo zenuwachtig als het maar kan. Niet loslaten!

En… ze laat niet los! Ik pak de vis in de kieuwgreep uit het water en ben zo blij als een kind. Yes, Yes, Yes!!! Super! Een echte poldervis en waarschijnlijk mijn grootste op de vliegenlat. De grootste die ik tot nog toe had op de vliegenhengel mat 79cm, alle grotere vissen misten of lieten los. Nu snel het meetlint er langs en we komen op precies 90cm. Ze doen er totaal niet toe, maar het is een leuke bijkomstigheid, de grootste snoek aan de vliegenlat. En wat een beleving! Fantastisch!

Ik kan mijn geluk niet op en mijn dag is helemaal geslaagd! De rest van de dag vis ik door in een roes en vang niets meer bij. Bij mijn vader blijft het ook stil, maar hij vond het eveneens heerlijk om weer eens de polder in te gaan. Om 4 uur komt de vliegvisclub nog even bij elkaar en worden de vangsten onder het genot van een drankje besproken. Een slechte dag met ongeveer 5 vissen verdeeld over 10 mensen, erg taai. Ik had vandaag het geluk toch een mooie vis te kunnen vangen. ’s Avonds kruip ik lekker m’n bed in met een voldaan gevoel, echter krijg ik niet veel slaap want de volgende dag staat een visdag met Jesper op het programma. En de vliegenhengel? die ging mee…


Met vriendelijke groet,
Daan Gosenshuis