De kaart van Nederland werd erbij gepakt. Tsja, waar moeten we in godsnaam naar toe. Een ander water dan waar we normaal komen. Ja, dat zou het leukste zijn. Maar een paar dagen vissen op een totaal nieuw water is niet gemakkelijk. Toch maar naar een bekend water dan? Ja, daar weten we wel de weg. Maar dat is eentonig om daar 5 dagen te vissen! Naar de rivier dan? Ook wel leuk maar daar kun je ook wel snel zat zijn als de vangsten slecht zijn.

Na een paar uurtjes overleggen bij Jesper thuis waren we er uit. We gingen onze 5-daagse visvakantie op splitsen. We begonnen op woensdag aan de rivier, tot vrijdag middag, en dan vanaf vrijdag middag tot zondag op het grote water. Het plan werd verder uitgedacht, een tentje mee, een “klein beetje” kunstaas en wat slaapspul. De lijst werd afgewerkt en toen we alle spullen opgeschreven hadden werden de campings gebeld. Dat was snel geregeld en binnen no-time hadden we de vakantie opgezet. We konden de bus van Jesper’s vader meenemen, daarin hadden ze een prachtige hengelconstructie gebouwd, en er was ruimte zat voor ander hengel materiaal.

Op dinsdagmiddag bracht ik mijn kleine hengelsportwinkel naar Jesper om het daar vervolgens in de bus te puzzelen. Ook Jesper had zijn kunstaasvoorraad uit zijn hok getrokken. Gelukkig was er in de bus meer dan genoeg ruimte om alles te stallen. De volgende ochtend, rond een uur of 8 vertrokken we met twee auto’s. Jesper’s vader met de boot, en wij met de bus. Op weg naar de rivier!

Aangekomen werd al snel de boot in het water gedumpt, vervolgens snel de tent op gezet, en rond een uur of 12 waren we al klaar om te gaan vissen. Twee jaar geleden waren we ook al eens naar deze rivier geweest, toen was het veel uren maken voor een visje. De verslagen van deze dagen zijn hier te vinden: Deel 1, Deel 2 en Deel 3. Gelukkig wisten we daardoor een beetje de weg, en we begonnen met stukken te trollen waar we de vorige keer goed gevangen hadden.

Al snel bleek dat het geen makkelijke dag ging worden. De kleine dieplopende plugjes bleven onaangeroerd, een slecht teken. We gaven niet op, maar na een aantal keer de stek afgedrift te hebben besloten we toch te verkassen. De vertikaalhengels werden tevoorschijn getoverd en even later zaten we onze shads op en neer te hupsen op een stroomnaadje. Ook hier kregen we geen tikje dus maar weer verkassen. Een stukje ondiep trollen tussen de 2 en 2,5 meter leverde ook niets op, en we begonnen al een beetje wanhopig te raken.

Op de rivier verwacht je toch iets meer aanbeten, ook al komen ze van hele kleine baarsjes. Maar het was helemaal niets. We wisten nog wel een plekje van de vorige vakantie, daar vingen we trollend enkele mooie snoekbaarzen. Het duurt wel even om er te komen, maar omdat we toch niks vingen besloten we er maar op te gokken.
Toen we na een dik half uur op de stek arriveerden konden de kleine plugjes weer overboord. De oude vertrouwde jointed shad rap werd kort tegen de bodem aangevist. Al bij de eerste drift kreeg ik een aanbeet! Het getril op de hengeltop verraadde dat het een baars was. Wel een mooie van een +-35 centimeter. Gelukkig maar, vis in de boot. Je zou maar niks vangen op de eerste dag. We trolden hetzelfde stukje terug maar dit keer werd de jsr niet gegrepen.

Toch maar weer hetzelfde stukje nog een keer. De baars vingen we trouwens precies boven de plek waar we twee jaar terug enkele mooie snoekbaarzen hadden gevangen. Zo zie je wel weer dat een beetje stekkenkennis goud waard is. Bij de tweede drift was het weer raak! BAM! “Poooh wat een aanbeet Jesper! Vast een snoekbaars, en een beste!!!” De vis bleef wat diep en de kopstoten voelde inderdaad aan als die van een snoekbaars. Een mooie dril op licht materiaal. Gespannen keken Jesper en ik de diepte in, wachtend op de eerste glimp van de vis.

“Het is een baars!!!!” “En wat voor een!!!” Het plugje maar heel licht gehaakt voor in de bek. Jesper schoof direct het schepnet eronder, die is binnen! YES! Moet een nieuw PR zijn, dat kan niet anders. Jesper en ik sloegen onze vuisten tegen elkaar, de vakantie is nu al goed. Wat een start! De vis werd op het meetlint gelegd, precies 44 centimeter, inderdaad een nieuw PR. Een prachtig donker gekleurde vis!

Na de vis werd er even nagenoten van de foto’s. Vervolgens een nieuwe drift langs hetzelfde randje. Want het zou wel heel toevallig zijn als we direct de grootste vingen, dus wie weet hoe groot ze er nog zitten?! We trolden, en we trolden, en zo af en toe vingen we inderdaad nog een baarsje op de stek, maar niet meer zo’n grote. Wel wist Jesper nog een mooie baars van in de 30 te vangen, wat een mooie vissen zijn het ook.


Tegen een uur of 6 besloten we toch maar van het water te gaan. We wouden nog een roofbleisessie inplannen voor de avond dus dan was het verstandig toch nog wat te eten. We begonnen de lange reis terug, en een kleine anderhalf uur later zaten we een pizza te eten in het camping restaurant.

Na het eten werd het roofbleimateriaal bij elkaar gescharreld. Kleine plugjes, asp spinners, we stopten alles in de rugzakken en we gingen op zoek naar een van de mooiere Nederlandse sportvissen: de roofblei. De vis blijft een raadsel voor vele vissers, en aangezien we in onze omgeving eigenlijk niet veel mooie roofbleiplekken hebben is het altijd weer leuk om tijdens zo’n vakantie er enkele te kunnen vangen.

Helaas hadden we pech. Lopend naar de stek zagen we op afstand al dat er iemand stond te vissen. Balen. Ik vroeg nog netjes of hij het vervelend vond of we er bij kwamen staan. “Nee hoor, ik heb er al vijf dus mijn avond is al goed”. “Nou kijk aan, dan doen ze het goed vandaag, dat is gunstig!”. “Ja nou, eigenlijk is de beste tijd al geweest, het laatste half uur heb ik niets meer gezien”. Shit, dat hebben wij weer. We besluiten het toch maar te proberen, maar inderdaad er is niets te zien. Geen enkele jagende roofblei, laat staan een aanbeet. Even later vertrekt de andere visser ook en staan we alleen op de stek.

We proberen en proberen maar het mag niet baten. We zijn een uur verder, nog steeds geen jagende vis gezien, Jesper pulkt wat over de bodem en bij het uit het omhoog trekken van zijn asp krijgt hij dan toch een aanbeet. “Roofblei!!” Een mooie vis laat zich direct zien in de oppervlakte. Centimeter of 55, mooie vis! Ik pak snel en leg het klaar. Helaas komen we niet aan een foto toe, de vis lost tijdens de dril. Shit!

Het was ook gelijk de laatste aanbeet van de dag. Even later begint het te druppen, en met de tijd worden de druppels groter en er vallen er steeds meer uit de hemel. We besluiten te stoppen, en nog lekker een biertje te drinken bij de tent. Helaas is ook dat ons niet gegund want de rest van de avond komt het water met bakken naar beneden. Een treurig einde van de dag, maar wel reden om vroeg te gaan slapen. De wekker wordt om 5 uur gezet, morgen vroeg toch maar weer de roofblei proberen!