De zaterdag was aangebroken. Om 6 uur stonden we naast ons bed. Het was tijd om de eerste snoeken te gaan vangen van de vakantie. Het liefst grote snoeken, en Jesper hoopte zelfs op een nieuw persoonlijk record, wat nu al een tijdje op 109 staat! Het weer was perfect, dus daar zou het niet aan liggen.

Mijn vader zou vandaag ook naar het water komen. Hij had Jan Boonstra te gast, maar hij zou later op de ochtend instappen. Terwijl Jesper de boot uit het haventje ophaalt pak ik alle visspullen naar een strandje. Snel alles inladen en het water op. Varend langs de trailerhelling zien we mijn vader al staan. Mooi op tijd! We helpen hem snel even het water in, en even later gaan we volgas naar de eerste stek. Daar worden de grote jerkbaithengels te voorschijn gehaald.

De eerste stek wordt secuur afgeworpen, diep en ondiep maar aanbeten blijven uit. M’n vader blijft daar nog even wachten tot dat Jan arriveert. Jesper en ik gaan het verderop proberen. We vissen een stukje af waar ik Jesper garandeer dat we vis gaan vangen. Op de fishfinder zien we veel en grote signalen dus dat zit ook wel goed. Al trollend met grote shad clones vissen we perfect over het talud heen. Na het eerste driftje geen aanbeet… nog maar een keer dan. Weer niet! Nog een keer, weer niks. We doen hetzelfde kunstje nog een paar keer maar gek genoeg krijgen we niet eens een aanbeet.

Even later komen mijn vader en Jan aanvaren. Jan heeft al een snoek gevangen, op een zelfgebouwde plug die al na 5 meter varen gegrepen werd! Het kan niet mooier. Ze trollen ook een keer over dezelfde stek heen en ook hier krijgt Jan al snel een aanbeet op z’n eigengebouwde plug. Dit keer een mooie baars!

Jesper en ik proberen ook wat andere taluds, maar ook daar mag het trollend niet baten. We besluiten de eerste stek af te werpen. Jesper krijgt een volger die zijn nieuwe Salmo Sweeper op een haar na mist. Geen grote snoek maar hij was toch erg welkom geweest.

Toch maar weer een stukje trollen. En dan toch, eindelijk, krijg ik een aanbeet. Het is wel geen monster, maar we zijn erg blij met de snoek op deze taaie ochtend. We trollen verder, en even later is het weer raak. Een mooi getekende snoek heeft de shad clone helemaal opgegeten. Ik besluit de vis te onthaken op de boot, gelukkig gaat dit erg snel en als ik de vis toch nog voor een plaatje in de boot wil besluit hij weg te zwemmen, helaas. Jesper krijgt even later ook nog een keiharde aanbeet, maar deze blijft niet hangen.

Even verderop liggen mijn vader en Jan te vissen. Ze hebben op die twee vroege vissen van Jan na niks meer gevangen. Zo slecht zien we het niet vaak. Toch maar weer een ander stukje proberen, hier waaide het veel harder. Maar ook dat hielp niet, genoeg vis op de fishfinder, maar geen enkele die zin had in ons kunstaas. Toch maar weer iets anders proberen. We besloten over de bodem te gaan vissen met allerhande kunstaas.

Jesper begon met de op een na grootste fox shad terwijl ik een screaming devil over de bodem liet knetteren. Na enkele worpen was het al raak voor Jesper. “Ik heb er een!” De vis kwam snel naar boven, een lage negentiger. De snoek schoot in een beweging door, en sprong hoog uit het water, sloeg een keer met haar kop. Jesper kon zijn shad nog maar net ontwijken. En weg was de snoek.

Jesper baalde natuurlijk als een stekker, maar het gaf wel vertrouwen over de methode van vissen. Ik pakte ook een fox shad. Bij de tweede worp, na het optikken van de shad, was het raak. Een keiharde beuk op de hengel, “vis!! en een beste!”. Ook deze snoek kwam direct naar boven. Rond de meter! Heel licht in het lipje gehaakt, gelukkig bleef ze wel hangen en even later kon ik poseren met een 97 centimeter lange snoek.

Het diagonalen met de lange shads werkt. We vissen diagonalend verder en een kwartier later krijg ik weer een steenharde aanbeet op de fox shad. Dit keer een iets kleinere vis. Ook Jan en m’n pa besluiten te diagonalen en even later staat mijn vader zijn eerste snoek van de dag te drillen. Terwijl we naar ze toe varen zien we de snoek hoog uit het water komen. Gelost.

Vervolgens blijft het een tijdje stil. Voor Jan is de dag over en we besluiten nog een ander stuk water te bevissen. We vissen wat langer door, want de buienradar laat zien dat het de rest van de avond zal regenen. Tot 6 uur kunnen we vissen en dan moeten we snel van het water. We trollen langs een mooi talud, Jesper en ik hopen nog steeds op de bonusvis.

Als ik dan even later het zuigende gevoel achter mijn shad clone voel en vervolgens de beuk hoop ik op de monstervis. Qua bouw is het zeker een monstervis, alleen qua lengte blijft hij wat achter. Zeker een buffeltje, en sterk was hij ook. 90 cm snoek:

Toch de 5e vis in de boot. Echter is het wel wat oneerlijk verdeelt vandaag, Jesper lost alles en het geluk is aan mijn zijde. Gelukkig heeft Jesper een andere hobby gevonden: fotograferen.

We bikkelen nog even door tot dat we de bui aan zien komen. Dan varen we volle snelheid terug naar de camping en kunnen we nog net op tijd de spullen in de bus leggen. De rest van de avond regent het pijpenstelen. We eten een pizza bij het restaurant en drinken een biertje. M’n vader blijft slapen en de volgende dag gaan we met twee boten nogmaals ons geluk beproeven. Morgen is de laatste dag van de vakantie, gelukkig werd het een mooie afsluiting.

Met vriendelijke groeten,
Daan Gosenshuis