Na de wat mindere vangst voor mij in de visvijfdaagse moest ik er toch maar weer aan geloven. De heerlijke lucht van snoekenslijm op je handen.. Hoe rook dat ook alweer? Ik was er al bang voor dat ik het nooit meer zou ruiken.

Vandaag ga ik het water op met mijn broer Niek. Niek is sinds kort weer begonnen met vissen, en word met de dag fanatieker. Hartstikke leuk om samen met je eigen broer dezelfde hobby te delen. Niet dat Niek en ik altijd erg goed met elkaar kunnen, maar daar zijn we broers voor. Op het moment dat we onze hobby delen zijn we echte vismaatjes zonder gemopper en gezeur. Samen zijn we de hengelsportzaken afgegaan om in te slaan. Het nodige aan kunstaas, hengels en accessoires werd gekocht voor Niek. Mijn nieuwe vismaat en ik waren er klaar voor.

Iets voor half zes word ik wakker. Ik hoor al leven uit de kamer naast mij. Ik loop alvast naar beneden en smeer de broodjes, pak het drinken in en maak alvast alles in orde. Niet veel later koppelen we de boot achter de bus en rijden we de snelweg op. Op naar het water!

Aangekomen bij de trailerhelling zie ik de eerste bekende alweer. Bertus Rozemeijer is ook op het water vandaag. Niet veel later is Beert, vismaat van Daan, samen met zijn vismaat ook van de partij. De boot glijdt het water in en de hengels worden klaargemaakt.

We beginnen met trollen. Ik vis met een Fox shad met een vijftig grams loodkop, zodat ik de shad goed op diepte over de bodem krijg. Niek kiest voor zijn dieplopende Triple Pikefighter. We trollen precies over het talud heen. De hele kant af zonder ook maar één aanbeet. We komen bij een klein aanleg/overnacht haventje en besluiten die af te werpen. In de andere hoek van het haventje zie ik telkens vis jagen. Klein jongbroed sprint uit het water gevolgd door kolkjes. Ik gooi mijn Salmo Sweeper er overheen en vis de jerkbait binnen. De stiekem verwachte aanbeet komt maar niet. Het zullen wel jagende baarsjes zijn.

We voeren een heel stuk terug. Ondanks dat Niek en ik beide voorstander zijn van werpend vissen, blijven we trollen. Het staat namelijk echt teveel wind op het water. In de verte zie ik de schuimkoppen omrollen. Dat moeten we niet hebben. We blijven dus trollen, veel meer zit er niet in. Na een tijdje besluit ik terug naar de helling te varen om daar maar wat te gooien. We draaien onze hengels binnen en ondertussen manoeuvreer ik de boot even zodat we niet worden aangevaren door het aankomende jacht. Net op dat moment klapt mijn 170 grams jerkbaitpook dubbel! ‘Niek, hangen!’ De weerstand voelt heel lomp aan, en stiekem denk ik dat het weleens echt een grote vis kan zijn. Deze gedachte veranderd even later snel wanneer de vis een eindje verder naar het oppervlak komt. De Pikefighter was verdwenen tussen de kaken van de vis. We schepten de vis voor de zekerheid omdat we niet konden zien waar de dreggen zaten. Snel werd de vis onthaakt en schoot Niek wat foto’s.

Toch weer op die Triple Pikefihgter..zo’n goed aasje en dan begrijp ik maar niet dat er mensen zijn die er niks op vangen;) Ook Niek pakte zijn Pikefighter weer en knoopt het ding aan zijn speld. We voeren nog geen minuut verder en Niek kreeg een goede aanbeet. ‘Jow Jes! Ik heb er één!’ Ik draaide snel mijn lijn binnen en zette de hengel in de steun. Natuurlijk kwamen er wederom op dít moment weer wat boten langs en moest ik mijn vaarkunsten weer laten zien. Alles verliep prima en Niek had de snoek al netjes langs de boot. Een mooie snoek was ook vol over de Pikefighter van mijn broer geschoven. Ook deze vis schepten we maar voor de zekerheid. Eerst de hele ochtend geen aanbeet en dan binnen 2 minuten 2 vissen in de boot!

Ik ‘feliciteerde’ Niek met zijn vis en we gaven elkaar een stevige hand. De dag is nu eigenlijk al geslaagd, maar we zouden het nou niet bepaald erg vinden als we nog wat zouden bij vangen. Vol vertrouwen vissen we gedreven verder. Hengel goed vast in de handen en wachten op de volgende aanbeet, die helaas niet meer kwam. We kiezen een plekje uit uit de harde wind. Niet echt een bijzonder kantje om af te werpen. Wel om even twee Fox shads te laten zakken! Verticalen met grote shads. Ik laat de boot meedriften op het water en stuur af en toe iets bij. Niet veel later krijg ik een goede knal op mijn shad, net toen ik de shad weer liet zakken. Uit reflex sloeg ik aan maar sloeg een gat in de lucht. Ik draaide mijn shad binnen en bekeek de diepe ‘wonden’. Staart van de shad om de dreg heen geslagen.. Deze vis was mij te slim af.

Ondertussen horen we van de andere boten op het water dat het ook niet echt wild is. De meesten hebben 2/3 vissen gevangen en nog wat gelost. Niet een super bijzondere dag vandaag, maar echt te klagen hebben we ook niet. Het had slechter gekund! Het was alweer half vijf en we voeren naar de helling. Het was voor vandaag mooi geweest, we zaten er beide aardig doorheen. Nu lekker van het water af, en hopen dat het de volgende keer beter is..!

Groeten,
Jesper Sanderink